۱. عرصه تاریخ بشر همواره با جنگ و درگیری عجین بوده و هیچ مقطعی از آن بدون تنازع سپری نشده است؛ بنابراین، این فرض که روزی جنگ به طور کامل پایان یابد و صلحی خیالی و مطلق حاکم شود، تصوری عبث و بیهوده است.
۲. تقابل میان حق و باطل در نزاع میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا، اقتضائات خاص خود را دارد. این تخاصم تنها در صورتی میتواند برای دورنمایی دو تا پنج دههای به طور موقت متوقف شود که طرفین به یک منطق مشترک دست یابند.
۳. از منظر جمهوری اسلامی ایران، تا زمانی که آمریکا با بهرهگیری از پایگاههای نظامی و عوامل وابستهاش در منطقه، به دنبال اعمال فشارهای نظامی و اقتصادی و همچنین هجمههای فرهنگی علیه ملت ایران باشد، هیچگونه امکانی برای ترک تخاصم وجود نخواهد داشت.
۴. از نگاه ایالات متحده نیز، تا مادامی که ایران در پی گسترش تفکر اسلام ناب با محوریت مکتب تشیع در جهان باشد و به عنوان الگویی بدیل در برابر نظام سرمایهداری و ارکان آن قد علم کند، همواره تهدیدی معتبر و سطح اول به شمار خواهد رفت.
۵. همانگونه که همواره تاکید شده است، مسائلی نظیر برنامه هستهای و توان موشکی تنها بهانههایی واهی هستند؛ اصل موضوع و کانون این «جدال کبیر»، تفاوت عمیق و بنیادین در نوع نگرش، جهانبینی و تقابل ایدئولوژیک دو طرف است.
نویسنده :شایان پوریا